Bu hafta yazmayayım dedim..
Ama olmuyor!.
Çünkü söz konusu olan sıradan bir futbol kulübü değil.
Bu şehirde yaşayan binlerce insanın çocukluğunu, gençliğini, hayallerini ve anılarını taşıyan Hatayspor…
Biz bu kulübe sadece taraftar olmadık.
Onunla büyüdük.
Kazandığında sokaklara döküldük, kaybettiğinde günlerce moralimiz bozuldu.
Bazen sevincinden ağladık, bazen de acısından…
Ama ne olursa olsun içimizde hep bir umut vardı.
Bugün o umudu bile tükettiler.
İki yıl önce Süper Lig’de mücadele eden bir kulüp, iki yıl içinde önce 1. Lig’e, ardından 2. Lig’e düştü.
Bu sadece sportif başarısızlık değildir.
Bu, yönetimsel bir çöküşün, plansızlığın, sorumsuzluğun ve liyakatsizliğin sonucudur.
Daha acısı ise herkesin bu tabloyu normalmiş gibi seyretmesidir.
Kimse çıkıp hesap vermedi.
Kimse “Bu kulüp bu hale nasıl geldi?” sorusuna cevap vermedi.
Kimse sorumluluk üstlenmedi.
Başarılı günlerde ortada görünenler, bugün ortalıkta yok.
Çünkü Hatayspor’u sevenler ile Hatayspor’u kullananlar arasındaki fark tam da burada ortaya çıkıyor.
Yıllardır bu kulüpte yanlış üstüne yanlış yapıldı.
Kulübün geleceği düşünülmeden transferler yapıldı.
Borçlar büyütüldü.
Günü kurtarmak için yarınlar ipotek altına alındı.
Her gelen yönetim bir öncekini suçladı ama aynı hataları yapmaktan da geri durmadı.
Hatayspor, futbol aklıyla değil, günübirlik hesaplarla yönetildi.
Kulüplerin kaderini bazen kötü sonuçlar değil, kötü kararlar belirler.
Yanlış bir transfer sezonu kaybettirir.
Yanlış bir yönetim anlayışı ise yılları…
Bugün Hatayspor’un yaşadığı tam olarak budur.
Transfer tahtasındaki dosyalar büyüyor.
Borçlar katlanıyor.
FIFA yaptırımları artıyor.
Gelirler azalıyor.
Güven kayboluyor.
Ve herkes hâlâ sessiz.
Acı ama gerçek…
Hatayspor’u rakipleri yıkmadı.
Hatayspor’u yanlış kararlar, hesapsız harcamalar, kişisel hesaplar ve sorumluluk almayan yöneticiler bu noktaya getirdi.
En büyük üzüntüm ise şudur;
Bir zamanlar bu şehrin ortak değeri olan Hatayspor’dan bugün bu şehri yönetenler bile uzaklaştırıldı.
İnsanları kulüpten soğutmayı başardılar.
Destek verenleri küstürdüler.
Güven duyanları hayal kırıklığına uğrattılar.
Şimdi herkesin kendine şu soruyu sorması gerekiyor;
Hatayspor gerçekten mi battı?
Yoksa Hatayspor’u yönetenler mi bu kulübü batırdı?
Tarih bunun cevabını mutlaka yazacaktır.
Ama korkarım ki o tarih yazıldığında, geriye anlatacak bir Hatayspor kalmayabilir.
