Boluspor deplasmanında alınan yenilgi kimseyi şaşırtmadı.
Zaten en tehlikelisi de bu; artık hiçbir sonuç kimseyi şaşırtmıyor.
Şaşkınlığın bittiği yerde çöküş başlar.
Ligde 25 haftadır kazanamayan bir takım…
Son maçta rakip kaleye yalnızca bir şut. Evet, bir şut..
Bu istatistik değil; bu bir itiraftır.
Bu, çöküşü kabullenme halidir.
Deprem sonrası herkes bu takıma saygı duydu. Türkiye’nin dört bir yanında insanlar Hatayspor’u alkışladı. Çünkü bu takım bir şehrin direniş sembolüydü.
Ama o krediyi tüketmek için bu kadar plansızlık yeterli oldu!.
Devre arasında 18 transfer…
Borç batağındaki bir kulüp.
Gelecek sezon 2. Lig’de yabancı oyuncu oynatılamayacağı biliniyor.
Ama buna rağmen adeta panik masasında imzalar atılıyor.
Bu oyuncular kim?
Hangi analizle alındı?
Hangi uzun vadeli planın parçası?
Bir haftada 18 imza hangi sağlıklı futbol aklının ürünüdür?
Transfer yapmak, proje yapmak değildir.
İmza atmak, gelecek kurmak değildir.
“Gelecek sezonun temellerini atıyoruz.”
Temel atmak için önce zemini sağlamlaştırırsınız.
Borçla boğuşan, sportif olarak dibe vurmuş, kurumsal itibarı zedelenmiş bir yapının üzerine temel atılmaz.
Önce enkaz kaldırılır.
Önce bilanço şeffaflaşır.
Önce güven inşa edilir.
Aksi halde yapılan şey temel değil, makyajdır.
Ve makyaj, gerçeği bir süre gizler ama değiştirmez.
Bu şehir 2. Lig’i de gördü, 3. Lig’i de.
Ama o dönemlerde bile bir karakter vardı.
Mücadele vardı.
Formanın bir ağırlığı vardı.
Bugün sahada kimlik yok.
Kenarda plan yok.
Yönetimde güven yok.
Sahada mücadele etmeyen oyuncu kadar, o oyuncuları plansızca toplayanlar da sorumludur.
Bekir İrtegün futbolu bilen bir isim olabilir.
Ama futbolu bilmek, kulüp yönetmek anlamına gelmez.
Bir haftada 18 transfer yaptırılan bir yapıda ya büyük bir proje vardır ya da büyük bir savrulma.
Ortada proje yok.
Sadece savrulma var.
Bir kulüp küme düşebilir.
Ama itibar kaybederse, işte o zaman asıl düşüş başlar.
Hatayspor yalnızca küme düşmedi.
Ciddiyetini kaybetti.
Şehrin güvenini kaybetti.
Ve en tehlikelisi…
Kimse artık şaşırmıyor.
Bu tablo ne şanssızlık, ne hakem, ne imkansızlık, ne de “geleceğin takımını kuruyoruz” masalıdır. Bu tablonun adı düpedüz yönetim zaafıdır!..
