Hatay’da babasından öğrendiği kilim dokuma sanatını 70 yıldır yaşatan Zarife Atasoy, depremde atölyesini kaybetmesine rağmen asırlık tezgâhının başından ayrılmadı. Ayda yalnızca 5 kilim dokuyabilen emektar kadın, mesleğini sürdürebilmek için yetkililerden atölye desteği bekliyor.
Asrın felaketi öncesinde rengârenk kilimleriyle atölyesini süsleyen Zarife Atasoy, 6 Şubat depremlerinin ardından yaşadığı büyük yıkıma rağmen pes etmedi. Babasından miras kalan ve yıllardır büyük bir tutkuyla sürdürdüğü geleneksel kilim dokuma sanatını yaşatmak için mücadelesini sürdüren Atasoy, bugün yakınlarının desteğiyle hazırlanan prefabrik yapıda, zor şartlar altında üretim yapıyor.
BOSSA FABRİKASI'NDAN GELEN ASIRLIK TEZGÂH
Kilim dokuma sanatının inceliklerini rahmetli babasından öğrendiğini anlatan Zarife Atasoy, kullandığı asırlık tezgâhın da ayrı bir hikâyesi olduğunu belirtti. Babasının, teknolojik makinelerin fabrikaya gelmesiyle kullanım dışı kalan geleneksel dokuma tezgâhlarından birini Bossa Fabrikası'ndan aldığını söyleyen Atasoy, o günden bu yana tezgâhın hayatının ayrılmaz bir parçası olduğunu ifade etti.
Kendini bildi bileli bu tezgâhı gördüğünü ve babasının kendisine kilim dokumanın bütün inceliklerini öğrettiğini anlatan Atasoy, yıllar boyunca rengârenk kilimler dokuyarak sanatını geliştirdi.
ESKİ KIYAFETLERİ SANAT ESERİNE DÖNÜŞTÜRÜYOR
Atasoy'un kilimlerini özel kılan en önemli özelliklerden biri ise geri dönüşüme dayalı üretim anlayışı. Eski giysilerden elde edilen ipleri ve halk arasında çaput olarak bilinen kumaş parçalarını yeniden değerlendirerek birbirinden güzel kilimler ortaya çıkaran Atasoy, kimi zaman kendi temin ettiği malzemeleri, kimi zaman da vatandaşların kendisine getirdiği eski yün ve kumaşları kullanıyor.
Bir zamanlar atıl durumda görülen kumaş parçalarını usta ellerinde rengârenk kilimlere dönüştüren Atasoy, hem geleneksel dokuma kültürünü yaşatıyor hem de geri dönüşümün en güzel örneklerinden birini sergiliyor.
AYDA SADECE 5 KİLİM DOKUYABİLİYOR
İlerleyen yaşına rağmen tezgâhının başına ilk günkü heyecanla geçtiğini belirten Zarife Atasoy, deprem sonrasında en büyük eksikliğinin kendisine ait bir atölyesinin bulunmaması olduğunu dile getirdi.
Prefabrik yapıda oldukça zor şartlarda çalıştığını anlatan Atasoy, mevcut imkânlarla ayda ancak 5 kilim dokuyabildiğini söyledi. Dokuduğu kilimlerin satışından elde ettiği gelirle evinin geçimini sağladığını belirten emektar kadın, üretimini artırabilmek ve mesleğini daha sağlıklı koşullarda sürdürebilmek için yetkililerden atölye desteği istedi.
“UNUTULMAYA YÜZ TUTMUŞ BU MESLEĞİN SON TEMSİLCİLERİNDEN BİRİYİM”
Kilim dokuma sanatının giderek unutulduğuna dikkat çeken Zarife Atasoy, mesleğini yaşatmak için büyük çaba gösterdiğini belirterek şunları söyledi:“Yaşım ilerledi ama hâlâ tezgâhımı ilk günkü heyecanla kullanıyorum. Tek eksiğim bir atölyemin olmaması. Kaldığım yerde çok zor şartlarda kilim dokumaya çalışıyorum. Ayda ancak 5 adet kilim dokuyabiliyorum. Yetkililerimizden atölye konusunda yardım bekliyorum. Unutulmaya yüz tutmuş bir meslek bu. Ben de sanırım bu mesleğin son temsilcilerinden biriyim. Evimin geçimini de dokuduğum kilimlerin satışından elde ettiğim gelirle sağlıyorum.”
BİR TEZGÂH, BİR ÖMÜR, BİR MİRAS…
Deprem öncesinde rengârenk kilimlerle dolu olan atölyesinin yerini bugün mütevazı bir prefabrik yapı alsa da Zarife Atasoy'un sanatına olan sevgisi değişmedi. Babasından devraldığı asırlık tezgâhta her ilmeği büyük bir emekle işleyen Atasoy, yalnızca kilim dokumuyor; geçmişin kültürünü, aile mirasını ve unutulmaya yüz tutan bir mesleği geleceğe taşıyor.
Şimdi gözler, bu değerli el sanatının yaşatılması ve yıllarını kilim dokumaya adamış Zarife Atasoy'un uygun bir atölyeye kavuşması için yetkililerin atacağı adımlara çevrildi.
